Eyüp Sabri Tuncer ve Akrebin Çığlığı
Sıcak gecenin hararetini atmak için duştan çıkmış, saat 2’de orta yaş üstü göbekli adamların topun peşinden koşan yirmi iki tane oğulları yaşındaki genç delikanlıların arkasından salladığı bir dizi programlar arası zap yaparken karpuz yiyordum…
Aniden yerdeki beyaz kalebodurların üzerinde gezinen bir karaltı çekti dikkatimi, yan gözle bile o tarafa bakmıyorken…
Yerimden yavaşça kalktım… ona doğru seğirttim sessizce…
Hayır… öldüremezdim onu… böyle bir caniliği kaldıramazdım bu saatten sonra… ilkokuldan süregelen fen ve tabiat bilgisi derslerinin büyük geyiği, akrebin çevresinde ateş yakarsan kendi kendini zehirler yolunu seçmem beni biraz da olsa vicdanen rahatlatırdı..
Nitekim de öyle yaptım… Eyüp Sabri Tuncer ile bir çember yaptım çevresinde.. sonra yaktım bir ucundan, uzaktan uzağa… Ardından yakınlaştım… Daha da yakınlaştım… Akrep kuyruğunu sallamaya başladı… O anda gözündeki korkuyu gördüm alev alev yanan ateşin kırmızılığında… parlıyordu gözleri… o da kendine kıyamıyordu demek ki…
Alevler azaldıkça, Eyüp Sabri Tuncer hararetlendiriyordu… Gözleri daha bir parlıyor, daha çok korktuğu açıkça belli oluyordu… Onun da aklı karışmıştı belli ki… Bir ara üzerime atlamayı düşündüğünü duyumsadım… Geri çekildim… Onun gözlerindeki alev rengi korkuda, kendi korkumu gördüm… İkimiz de aynıydık aslında… Birbirimizden korkuyor, birbirimize bu korkunun altından zarar vermek istiyorduk… Ya o kazanacaktı, ya ben… ya da birbirimizi görmezden gelecektik.. Ama bu ikimizinde işine gelmezdi…
Birimiz ölmeliydik… Ya o, ya ben… Alnımdan terlerin sızdığını duyumsuyordum… Terimin tuzu gözlerimi yakıyordu…
Nasıl bir hayat tecrübesi ve mücadelesiydi bu?
Kafamdan birçok soru geçiyordu… Neden buradaydı? Bir zarar verir miydi ki bize? Bundan daha kaç tane vardı? Evimde ne arıyordu? Beni soksa ölür müydüm?
Oda dönüyor, o da dönüyordu kendi etrafında…. Başım dönüyordu… Ağzım kurumuştu.. Bilincim yavaş yavaş kayboluyordu… Tanrım bu nasıl bir sınavdı? Neden biri ölmeliydi ki?
Oooolllllaaaammmmaaaazzzzz!!!!!
Şşşşşşlllllllllllaaaaaaaakkkkkk!!!!!!
Polaris 43 numara!...
|
22/8/2005 - Başlıksız Yorum
yazdıklarını okuyunca çok mutlu oldum
ve
birşeyleri paylaşabilmenin hazzı...
ve eklemek zorundayım
oradaki yazı benim en sevdiğim şarkının sözü aslında
gülay söylüyor tavsiye ederim
sevgimle kal
hilal